אין תקציר עריכה
אין תקציר עריכה |
|||
שורה 110: | שורה 110: | ||
;א. | ;א. | ||
געלויבט ביסטו, | געלויבט ביסטו, אוי רעבעניו{{ש}} | ||
דו | דו פילסט וואס יעדער טוט אין הארצין טראכטין{{ש}} | ||
איך לויב און דאנק, מיט מיין | איך לויב און דאנק, מיט מיין געדאנק{{ש}} | ||
וואס דו האסט מיין נשמה פארטיכן | |||
;ב. | ;ב. | ||
עס | עס בענקט זיך מיר, צו זעהן די טיר{{ש}} | ||
וואו מ'גייט אריין צום רבי'ן אויף יחידות{{ש}} | וואו מ'גייט אריין צום רבי'ן אויף יחידות{{ש}} | ||
זיך אויסוויינען דארט, און דערהערן א ווארט{{ש}} | זיך אויסוויינען דארט, און דערהערן א ווארט{{ש}} | ||
שורה 127: | שורה 127: | ||
;ד. | ;ד. | ||
ווייל וואו | ווייל וואו מען גייט, און וואו מ'שטייט{{ש}} | ||
א חסיד ווערט דאך קיינמאל ניט פארפאלן{{ש}} | איז א חסיד ווערט דאך קיינמאל ניט פארפאלן{{ש}} | ||
דעם רעבינ'ס | דעם רעבינ'ס בליק, און זיין הייליקן קוק{{ש}} | ||
שלעפט ארויס פון אלע שטורעמדיקע כוואלן | שלעפט ארויס פון אלע שטורעמדיקע כוואלן | ||
;ה. {{כתב קטן|(בניגון הפזמון:)}} | ;ה. {{כתב קטן|(בניגון הפזמון:)}} | ||
לערנט חסידות | לערנט חסידות אן א ברעג, ווייל שליחות איז דיין צוועק, | ||
דאס איז די ריכטיקע וועג{{ש}} | |||
און אפילו | און אפילו מ'האט זיך באמאכט{{ש}} | ||
קיין סאך | איז קיין סאך נישט געטראכט, אפגעווישט און געגאנגען ווייטער | ||
;ו. | ;ו. | ||
אוי, ס'לויפט די צייט, מ' | אוי, ס'לויפט די צייט, מ'שפירט זיך ווייט{{ש}} | ||
וואו זיינע מיינע תמימות'דיקע יארן{{ש}} | א וואו זיינע מיינע תמימות'דיקע יארן{{ש}} | ||
מ'ליגט אין | מ'ליגט אין זאק, מיט א באלעבאטישן פראק{{ש}} | ||
מ'דארף | מ'דארף נאך אמאל, צום רבי'ן פארן | ||
;ז. {{כתב קטן|(בניגון הפזמון:)}} | ;ז. {{כתב קטן|(בניגון הפזמון:)}} | ||
גיי | גיי אריין צום רעבין צום טאטע, און שפירט זיך ווי א פיאטע,{{ש}} | ||
און היט זיך "שמא יטה", פון דעם רבי'נס יחידות-הוראות{{ש}} | און היט זיך "שמא יטה", פון דעם רבי'נס יחידות-הוראות{{ש}} | ||
וייל אז מ'גיט זיך | וייל אז מ'גיט זיך נישט איבער גאנץ, בלייבט מען א שוואנץ{{ש}} | ||
און מ'שלאגט נישט אויס די הוצאות...}} | און מ'שלאגט נישט אויס די הוצאות...}} | ||